Η Συστημική προσέγγιση της Ψυχοθεραπείας,  την οποία και προσωπικά έχω υιοθετήσει, είναι μία ολιστική θεώρηση των φαινομένων της ζωής και της ανθρώπινης εμπειρίας και γνώσης.

Αντιλαμβάνεται  τη λειτουργία του ανθρώπου ως πολυεπίπεδη,  ενώ την εξετάζει πάντα σε συνάρτηση με το ευρύτερο περιβάλλον που αυτή εκδηλώνεται - οικογενειακό, κοινωνικό, πολιτισμικό κ.λπ. Λαμβάνει δηλαδή υπ’ όψιν τους πολλαπλούς παράγοντες που την  επηρεάζουν όπως για παράδειγμα την οικογενειακή του ζωή, καθοριστικά σημεία της ιστορίας του και της ιστορίας των σχέσεών του, τις παραδόσεις και τις επικρατούσες αξίες του τόπου του  κ.ο.κ., αλλά και τον τρόπο που το ίδιο το άτομο συμμετέχει σε αυτά τα ερεθίσματα διαμορφώνοντας συνήθειες, ρόλους και αντιλήψεις.  

Κατά την Συστημική Προσέγγιση, η συμπεριφορά του ανθρώπου είναι μία προσωπική αλλά και σύνθετη απάντηση σε ένα πλέγμα παραγόντων που την καθορίζουν.

Ο Συστημικός Ψυχοθεραπευτής, εξοικειωμένος με την διευρυμένη αυτή οπτική της ανθρώπινης λειτουργίας, εντάσσει ενοποιητικά στην μεθοδολογία του δεδομένα που προέρχονται από την συνολικότερη πορεία των Ψυχοθεραπειών και της Επιστήμης.